Isa sa pinakamahirap gawin ay ang magsimula. Ang katumbas kasi ng pagsisimula ay ang pagpapatuloy hanggang makarating ka sa dulo. Halimbawa na lamang ngayon, matagal ko nang gusto na magsulat upang maibahagi ang aking mga karanasan at kaisipan. Naiisip ko kasi na ang bawat araw na ibinibigay sa ating ng Panginoon ay may dulot na aral. Kaya napakahalaga na maitala ang mga kaganapan na nangyayari sa ating buhay o sa ating paligid. Bago magsimula ang isang tao, maaari na siya ay may plano o may ginagawang paghahanda. Hindi naman ito mali sapagkat sa pamamagitan nito nagkakaroon ng panahon ang tao na mag-isip patungkol sa kung paano siya magsisimula. Tinutulungan din nito ang tao na suriin ang mga bagay na dapat niyang isaalang-alang. Ang hindi maganda ay ang walang pag-usad, yung hanggang paghahanda at pagplaplano na lamang. Tandaan natin na ang panahaon ay lumilipas at ang oras ay hindi humihinto. Kaya hangga't maaari ay magkaroon nawa ng kahandaan sa sarili ang bawat isa at maglaan ...
Napapaisip ako sa takbo ng mundo Ni minsan hindi ito tumigil Natural ang pag-ikot nito Kaya naman ang mga tao tumatakbo din Ang tao nagpapatuloy kahit napapagod Dahil sa buhay na ito ay may itataguyod Nasaksihan ko ang karanasan ng maraming tao Lahat ay may natatanging kwento Sumapit ang panahon na kailangang huminto Hindi para sumuko kundi mayroong napagtanto “Sana nama’y may kabuluhan lahat ng ito” Napatingin ako sa taas at humingi ng saklolo. -JGOG